Είναι αργά. Έχεις άγχος, ή βαριέσαι, ή νιώθεις μοναξιά. Μια καρτέλα ανοίγει σχεδόν στον αυτόματο. Τα είκοσι λεπτά γίνονται μία ώρα. Μετά νιώθεις άδειος/α, ίσως λίγο ντροπή, και λες στον εαυτό σου «αυτή ήταν η τελευταία φορά για αυτή την εβδομάδα». Για κάποιους αυτό είναι κάτι σπάνιο. Για άλλους έχει γίνει ένας κύκλος που δεν μπορούν να σπάσουν.
Ας το συζητήσουμε ειλικρινά και ήρεμα
Το πορνό είναι εξαιρετικά εύκολο να το βρεις online, και πολλοί ενήλικες το βλέπουν τουλάχιστον περιστασιακά. Οι περισσότεροι δεν αναπτύσσουν πρόβλημα. Οπότε το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι «είναι κακό να βλέπω πορνό;». Είναι «το ελέγχω εγώ, και βλάπτει τη ζωή μου;». Έτσι το προσεγγίζουν και οι ψυχολόγοι.
Πόσοι δυσκολεύονται;
Η μεγαλύτερη μελέτη μέχρι σήμερα, η International Sex Survey, ρώτησε 82.243 άτομα σε 42 χώρες για τη χρήση πορνογραφίας. Ανάλογα με το ερωτηματολόγιο, από 3,2% έως 16,6% βρίσκονταν σε κίνδυνο προβληματικής χρήσης. Οι ερευνητές θεωρούν το 3,2% συντηρητική εκτίμηση, και ακόμη κι αυτό την κάνει περίπου τόσο συχνή όσο πολλά άλλα ζητήματα ψυχικής υγείας. Οι άνδρες ανέφεραν υψηλότερα επίπεδα από τις γυναίκες. Όμως και οι γυναίκες δυσκολεύονται, και ίσως τους είναι ακόμη πιο δύσκολο να το συζητήσουν, επειδή θεωρείται «ανδρικό» πρόβλημα.
Ένα εύρημα ξεχωρίζει: μόνο το 4–10% όσων ήταν σε κίνδυνο είχε ζητήσει ποτέ βοήθεια, και άλλο ένα 21–37% ήθελε βοήθεια αλλά δεν την πήρε, λόγω κόστους, στίγματος ή επειδή δεν ήξερε πού να απευθυνθεί. Πολλοί δυσκολεύονται σιωπηλά.
Πότε γίνεται πραγματικό πρόβλημα;
Το διαγνωστικό εγχειρίδιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ICD-11) περιλαμβάνει τη διαταραχή καταναγκαστικής σεξουαλικής συμπεριφοράς. Η προβληματική χρήση πορνογραφίας είναι ένας από τους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εμφανιστεί. Με απλά λόγια, περιγράφει ένα μοτίβο που κρατά τουλάχιστον περίπου έξι μήνες, όπου:
Επανειλημμένα αποτυγχάνεις να ελέγξεις έντονες σεξουαλικές παρορμήσεις ή συμπεριφορές. Γίνεται κεντρικό σημείο της ζωής σου και παραμερίζει την υγεία, τις υποχρεώσεις ή τις σχέσεις. Έχεις προσπαθήσει να το περιορίσεις πολλές φορές χωρίς επιτυχία. Συνεχίζεις παρά τις αρνητικές συνέπειες, ή ακόμη κι όταν σου δίνει ελάχιστη ικανοποίηση. Και προκαλεί πραγματική δυσφορία ή προβλήματα στη ζωή σου.
Ο ΠΟΥ προσθέτει μια σημαντική σημείωση: η δυσφορία που προέρχεται μόνο από ηθική ή θρησκευτική αποδοκιμασία της συμπεριφοράς σου δεν αρκεί για τη διάγνωση.
Οι ενοχές δεν είναι το ίδιο με τον εθισμό
Αυτή η διάκριση μετράει πολύ. Κάποιοι βλέπουν πορνό σπάνια αλλά νιώθουν απαίσια γιατί συγκρούεται με τις αξίες τους. Οι ερευνητές το λένε ηθική ασυμφωνία. Άλλοι νιώθουν εντάξει με τις αξίες τους αλλά πραγματικά δεν μπορούν να ελέγξουν τη χρήση.
Μια μελέτη του 2025 με περίπου 2.300 άνδρες σε ΗΠΑ και Ηνωμένο Βασίλειο ξεχώρισε αυτές τις ομάδες. Περίπου 4–8% έδειχνε κυρίως ηθική ασυμφωνία, 6–10% κυρίως προβληματική χρήση και 6–8% και τα δύο. Η ομάδα με μόνο ηθική σύγκρουση δεν έδειχνε μεγαλύτερη ψυχολογική δυσφορία ούτε ζητούσε θεραπεία συχνότερα, σε αντίθεση με τις ομάδες προβληματικής χρήσης. Άρα οι ενοχές δεν σημαίνουν ότι είσαι εθισμένος/η. Και αν χάνεις τον έλεγχο, αυτό είναι πραγματικό ζήτημα, όποιες κι αν είναι οι αξίες σου.
Τι κρατά τον κύκλο ζωντανό
Η πρόσφατη έρευνα δείχνει τα συναισθήματα ως τη μηχανή:
Μια ανασκόπηση του 2026 με 111 δείγματα συνέδεσε την προβληματική χρήση πορνογραφίας με λαχτάρα (craving), δυσκολία στη διαχείριση συναισθημάτων, κατάθλιψη, μοναξιά και σεξουαλική ντροπή. Μια άλλη ανασκόπηση του 2026 βρήκε ότι η χρήση πορνογραφίας συνδεόταν μέτρια με άγχος και κατάθλιψη, αλλά κυρίως όταν η χρήση ήταν προβληματική, όχι η συνηθισμένη. Και μια μελέτη του 2026 που παρακολούθησε 900 άτομα για 14 μέρες, καταγράφοντας διάφορες online συνήθειες μαζί με την πορνογραφία, βρήκε τους ίδιους μοχλούς: τον πειρασμό της στιγμής, που συντηρείται από την ευχαρίστηση και την ανακούφιση.
Με λίγα λόγια, το πορνό συχνά γίνεται τρόπος να «κλείσεις» το άγχος, τη μοναξιά ή τη βαρεμάρα. Δουλεύει για λίγα λεπτά, και γι' αυτό ακριβώς μπορεί να γίνει μια συνήθεια που σπάει δύσκολα.
Γιατί το κινητό το κάνει πιο δύσκολο
Πριν από όχι πολλά χρόνια, η πρόσβαση στο πορνό ήθελε κάποια προσπάθεια. Σήμερα είναι ατελείωτο, δωρεάν, ιδιωτικό και πάντα στο χέρι σου, και μέσα στο κρεβάτι, εκεί όπου η κούραση και η μοναξιά είναι πιο δυνατές. Δεν υπάρχει φυσικό τέλος, και υπάρχει πάντα κάτι καινούργιο ένα κλικ μακριά. Πολλοί περιγράφουν το ίδιο μοτίβο: η παρόρμηση εμφανίζεται σε συγκεκριμένες στιγμές (αργά το βράδυ, μετά από έναν καβγά, μετά από μια αγχωτική μέρα), και η συνήθεια δένεται με αυτές τις στιγμές και όχι με πραγματική επιθυμία.
Η ντροπή που συχνά ακολουθεί το κάνει χειρότερο. Επειδή σπάνια μιλάμε γι' αυτό, οι άνθρωποι υποθέτουν ότι είναι οι μόνοι που δυσκολεύονται, οπότε προσπαθούν να το παλέψουν μόνοι και κρυφά, που είναι ο πιο δύσκολος τρόπος να αλλάξεις οποιαδήποτε συνήθεια. Απλώς το να το ονομάσεις, στον εαυτό σου ή σε κάποιον που εμπιστεύεσαι, συχνά του αφαιρεί λίγη από τη δύναμή του.
Βασικοί αριθμοί
- Τουλάχιστον 1 στους 30 ανθρώπους μπορεί να δυσκολεύεται να ελέγξει τη χρήση πορνογραφίας. Bőthe et al., 2024
- Λιγότεροι από 1 στους 10 από αυτούς είχαν ζητήσει ποτέ βοήθεια από ειδικό. Bőthe et al., 2024
Γρήγορος αυτοέλεγχος
- Βλέπεις συχνά πολύ περισσότερη ώρα απ' όση σκόπευες;
- Έχεις προσπαθήσει αρκετές φορές να το περιορίσεις και δεν τα κατάφερες;
- Χρησιμοποιείς πορνό κυρίως όταν νιώθεις άγχος, μοναξιά, βαρεμάρα ή πεσμένη διάθεση;
- Σου έχει κοστίσει ύπνο, δουλειά, διάβασμα ή χρόνο με ανθρώπους;
- Συνεχίζεις ακόμη κι όταν δεν σε ευχαριστεί πια;
- Η δυσφορία σου αφορά κυρίως το ότι χάνεις τον έλεγχο, ή κυρίως το ότι συγκρούεται με τις αξίες σου; Και τα δύο αξίζει να τα εξερευνήσεις, με διαφορετικό τρόπο.
Δεν είναι διάγνωση. Είναι ένας τρόπος να καταλάβεις τη δική σου σχέση με την πορνογραφία χωρίς κριτική.
Αν η χρήση πορνογραφίας μοιάζει εκτός ελέγχου, ένας ψυχολόγος ή ένας σεξοθεραπευτής μπορεί να βοηθήσει, εμπιστευτικά και χωρίς κριτική. Είναι πολύ πιο συχνό απ' όσο νομίζουν οι περισσότεροι.
Βιβλιογραφία
- Bőthe, B., Nagy, L., Koós, M., Demetrovics, Z., Potenza, M. N., International Sex Survey Consortium, & Kraus, S. W. (2024). Problematic pornography use across countries, genders, and sexual orientations: Insights from the International Sex Survey and comparison of different assessment tools. Addiction, 119(5), 928–950. doi:10.1111/add.16431
- World Health Organization (2024). ICD-11 for Mortality and Morbidity Statistics: 6C72 Compulsive sexual behaviour disorder. icd.who.int
- Ince, C., Tiego, J., Albertella, L., Fontenelle, L. F., Chamberlain, S. R., Yücel, M., & Rotaru, K. (2025). Profiles of problematic pornography use and religiosity-based moral incongruence using latent profile analysis: A two-sample study. Journal of Behavioral Addictions, 14(2), 1021–1039. doi:10.1556/2006.2025.00022
- Sheikhi, S., Mohammadkhani, S., & Akbari, M. (2026). Psychological correlates of problematic pornography use: A systematic review and meta-analysis of measurement and conceptualization differences. Addictive Behaviors Reports, 24, 100741. doi:10.1016/j.abrep.2026.100741
- Tan, J. Y., Low, C. E., Wong, H. J., Sim, I. Y., Lee, C. Y. C., Ding, H. R., Loke, S., & Ho, C. S. H. (2026). Association between self-reported pornographic consumption habits and anxiety and depression: A systematic review and meta-analysis. Journal of Clinical Medicine, 15(13), 5030. doi:10.3390/jcm15135030
- Oelker, A., Knorr, A., Brand, M., Müller, S. M., & FOR2974 Consortium (2026). Temptation as a key driver between affective states and usage outcomes of problematic usage of the Internet. PLOS ONE, 21(7), e0352776. doi:10.1371/journal.pone.0352776
Σχετικά με αυτές τις πηγές
Αυτές οι 6 πηγές δημοσιεύτηκαν από το 2024 έως το 2026. Αξιοπιστία: 5 υψηλή, 1 μέτρια. Υψηλή σημαίνει ανασκόπηση πολλών μελετών, μεγάλο πείραμα ή μακροχρόνια μελέτη, ή επίσημα στοιχεία ελεγμένα στο πρωτότυπο. Μέτρια σημαίνει χρήσιμα στοιχεία με πραγματικούς περιορισμούς, όπως μικρό δείγμα, μία μόνο χρονική στιγμή ή έλλειψη αξιολόγησης από ομοτίμους. Πώς επιλέγουμε και ελέγχουμε τις πηγές.
Εκπαιδευτική καθοδήγηση, όχι διάγνωση ή ιατρική φροντίδα.